Rozporządzenie (UE) 2025/40 w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (PPWR) wprowadza ambitne cele dotyczące ponownego użycia opakowań transportowych. Jednak po analizach naukowych i ekonomicznych Komisja Europejska przyznała pełne zwolnienie dla folii stretch i taśm spinających z obowiązku 100-procentowego ponownego użycia, określonego w art. 29 ust. 2 i 3 PPWR. 

Analiza Deloitte wykazała, iż wprowadzenie systemów wielokrotnego użytku dla tych produktów generowałoby bardzo wysokie koszty inwestycyjne, logistyczne i operacyjne. W wielu przypadkach konieczne byłoby prowadzenie dwóch równoległych linii pakowania (dla opakowań jednorazowych i wielorazowych). Co więcej, transport wielorazowych systemów powodowałby wzrost emisji CO₂. 

Interesujące jest to, że zwolnienie dotyczy tylko art. 29 ust. 2 i 3. Nadal otwarta pozostaje kwestia art. 29 ust. 1, który nakłada obowiązek ponownego użycia 40% opakowań do transportu transgranicznego do 2030 r. i 70% do 2040 r. Komisja zapowiedziała „pragmatyczne i realistyczne” podejście do opracowania aktu wykonawczego na podstawie art. 30, który określi sposób liczenia wskaźników ponownego użycia. 

Nadal jednak pozostaje ograniczenie, że od 2030 r. firmy nie będą mogły stosować folii z tworzyw sztucznych do grupowania produktów w tzw. wielopaki – zestawy kilku jednostkowych produktów sprzedawanych razem. Przykłady takich formatów to zestawy puszek z napojami, butelek czy kubków jogurtowych i produktów mlecznych. 

To nie wszystko. Branża nadal musi dostosować się do nowych regulacji, inwestując w alternatywne rozwiązania opakowaniowe, które są zgodne z celami PPWR. W przypadku folii stretch i taśm spinających zwolnienie z obowiązku ponownego użycia stanowi ulgę, jednak konieczne będzie monitorowanie dalszych zmian w przepisach, zwłaszcza dotyczących art. 29 ust. 1 oraz folii zgrzewkowej. 

Poniżej kluczowe źródła dotyczące tej problematyki: 

• Regulation (EU) 2025/40 (PPWR) – stanowi ramy prawne nowych obowiązków w zakresie opakowań i odpadów opakowaniowych. 
• Art. 29 PPWR – dotyczy obowiązków ponownego użycia/systemów wielokrotnego użytku dla opakowań transportowych (ust. 1 dotyczy celów 40%/70% w zakresie ponownego użycia; ust. 2 i 3 dotyczą bardzo ambitnych założeń 100% ponownego użycia dla określonych opakowań transportowych). 
• Art. 29 ust. 18 PPWR – możliwość zwolnienia (exemption) dla konkretnych formatów opakowań transportowych z obowiązku ponownego użycia, jeśli występują „ekonomiczne lub techniczne ograniczenia”. 
• Dokument Komisji – odpowiedź na pytanie pisemne: wskazuje, że prowadzone jest badanie (Framework Contract nr ENV.B.3/FRA/2023/0012) w celu oceny zwolnienia dla folii i taśm transportowych. 
• Analizy branżowe (IFEU, RDC, Deloitte), które wskazują znaczące koszty i emisje związane z przejściem na systemy wielokrotnego użytku dla tych formatów opakowań.